تلفظ بین المللی : /kuːlˈiːjat/ تلفظ : [ku:l'i:jat]
لغت نامه دهخدا
کولیت. [ ک ُ ] ( فرانسوی ، اِ ) ( اصطلاح پزشکی ) ورم مخاط روده فراخ که معمولاً با عوارض دفع بلغم و خون و چرک همراه است. ورم قولون. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
التهاب حاد یا مزمن روده که ممکن است به دلیل تنگی یا زخم باشد.
فرهنگ معین
(کُ ) [ فر. ] (اِ. ) ورم مخاط رودة فراخ که معمولاً با عوارض دفع بلغم و خون و چرک همراه است ، ورم قولون .
دانشنامه آزاد فارسی
کولیت (colitis) التهاب کولون (رودۀ بزرگ)، همراه با اسهال غالباً خونی. علت آن معمولاً عفونت یا برخی از انواع اسهال خونی باکتریایی است. زخم شدن آن را «کولیت اولْسر» می گویند.
