تلفظ بین المللی : /kˌuːlhapˈaʃti/ تلفظ : [k,u:lhap'aSti]
لغت نامه دهخدا
کوله پشتی. [ ل َ / ل ِ پ ُ ] ( اِ مرکب ) کیسه ای که برای حمل خواربار و لوازم دیگر برپشت بندند. ساک. ( فرهنگ فارسی معین ). || در کوهنوردی کیسه محتوی وسایل کوهنورد را گویند. ساک. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
کیف نسبتاً بزرگی برای راحت حمل کردن لوازم مختلف که بر پشت و روی شانه ها قرار می گیرد.
فرهنگ معین
(لِ. پُ ) (اِمر. ) کیف یا کیسه ای که برای حمل بار بر پشت بندند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - کیسه ای که برای حمل خواربار و لوازم دیگر بر پشت بندند ساک . ۲ - در کوهنوردی کیس. محتوی وسایل کوهنورد را گویند ساک .
دانشنامه عمومی
کوله پشتی، یا کیف کولی در شکل ساده اش، کوله ای پارچه ای است که بر پشت فرد حمل می شود و با دو بند که از شانه ها می گذرند نگه داشته می شود، هرچند ممکن است استثناهایی هم وجود داشته باشد. انواع سبک وزن کوله پشتی می توانند بر یک شانه انداخته شوند.اختراع ها در ایالات متحده (۱۹۴۶–۱۹۹۱)کوله گردیمعمولاً برای حمل بارهای سنگین، به دلیل محدودیت توانایی در حمل وزن های سنگین با دست برای مدت طولانی، کوله پشتی ها...
