معانی کلمه : کوروار
لغت نامه دهخدا
کوروار. [ کورْ ] ( ق مرکب ) مانند کور. چون نابینایان :
سوی شهر بی نیازی ره بپرس
چند گردی کوروار اندر ضلال.ناخنی که اصل کار است وشکار
کوژ کمپیری ببرد کوروار.
سوی شهر بی نیازی ره بپرس
چند گردی کوروار اندر ضلال.ناخنی که اصل کار است وشکار
کوژ کمپیری ببرد کوروار.
فرهنگ فارسی
مانند کور . چون نابینایان
