معانی کلمه : کور

کور. [ کُرْ] (اِخ ) رودخانه ای است در فارس . رجوع به کُر شود.

کور. (اِخ ) (جبل ...) کوهی به اسپانیا. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

کور. (فرانسوی ، اِ) تعلیم . تحصیل : کور تاریخ . || دوره ٔ تحصیلی . (فرهنگ فارسی معین ).

کَبَر#NAME?

نابینا؛ کسی که چشمانش معیوب باشد و چیزی را نبیند.
⟨ کوروکبود: [قدیمی، مجاز]
۱. تیره‌وتار.
۲. نیست‌ونابود.
۳. زشت و ناقص.
۴. تیره‌روزی و محنت: ◻︎ چو فضولی گشت و دست‌وپا نمود / در عنا افتاد و در کوروکبود (مولوی: ۷۲).

روشندل

(کردی گروسی و پارسی پیشین) (ک َو َر) با زبر کاف و واو؛ تره. البته چون از همان خانواده است، این نام را بر آن گذاشته اند، وگرنه در اصل، تره نوعی سبزی است که مصرف پخت و پز هم دارد، اما کور از سبزی های خام در سبزی خوردن است .

کویر

میوه ی یک نوع گیاه بوته ای

تکیه ای: kur
طاری: kür
طامه ای: kur
طرقی: kür
کشه ای: kur
نطنزی: kur

1. خاموش؛ 2. نابینا.

اعمی، ضریر، کلیل، نابینا ≠ بینا