کهپایه. [ ک ُ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) کوه پایه. ( فرهنگ فارسی معین ) : بیند از بس چشم نخجیر و بناگوش تذرودشتها پرنرگس و کهپایه ها پرناردان.فرخی.برکشیدند به کهساره غزنین دیبابرنوشتند ز کهپایه غزنین ملحم.فرخی ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).تا چرخ برگشاد گریبان نوبهاراز لاله بست دامن کهپایه ها ازار.سنائی.رانده اول شب بر آن کهپایه و بشکسته سنگ نیم شب مشعل به مشعر نور غفران دیده اند.خاقانی.جیحون ِ آف...
