کهدانی. [ ک َ ] ( ص نسبی ) منسوب به کهدان : سگ کهدانی. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). که در کهدان آسوده زیَد و تن پرور بماند : پیش نایند همی هیچ مگرکز دوربانگ دارند همی چون سگ کهدانی.ناصرخسرو.سگ کهدانی ارچه فربه شدنه ز تازی شکار را به شد.سنایی.اف از این مهتران سیل آورتف بر این خواجگان کهدانی.سنائی ( دیوان چ مظاهر مصفا ص 242 ).به منبر کی رود هرگز سری کآن نیست منقادت شکاری کی تواندشد سگی کآن هست ...
فرهنگ فارسی
( صفت ) منسوب به کهدان : تف بر این خواجگان کهدانی . ( سنائی )
