معانی کلمه : کند گوش

کندگوش. [ ک ُ ] ( ص مرکب ) کسی که گوش او کم شنو باشد، یعنی چیزی را بلند باید گفتن تابشنود. ( برهان ) ( از آنندراج ). آنکه گوش وی کم شنود و تا بلند نگویند نشنود. ( ناظم الاطباء ) :
پریشیده عقل و پراکنده هوش
ز قول نصیحتگران کندگوش.

( صفت ) کسی که گوش او کم شنو باشد .