تلفظ بین المللی : /kamrabˈasteː/ تلفظ : [kamRab'aste:]
لغت نامه دهخدا
کمربسته . [ ک َ م َ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ، ق مرکب ) کمربند بر میان بسته : بزرگان سوی کاخ شاه آمدندکمربسته و با کلاه آمدند. فردوسی . || به معنی مستعد و مهیا و آماده ٔ خدمت شده باشد. (برهان ). کنایه از آماده و مهیا برای کاری . (آنندراج ). مستعد. مهیا. آماده ٔ خدمت . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ) : چو شب تیره شد نور با صدهزاربیامد کمربسته ٔ کارزار. فردوسی .نگهدار آن مرز خوارزم باش همیشه کم...
فرهنگ عمید
نوکر آماده‌به‌خدمت: ◻︎ چه بندم کمر در مصاف کسی / که دارم کمربسته چون او بسی (نظامی۵: ۸۲۳).
