تلفظ بین المللی : /kˈalleː ɡˈondeː/ تلفظ : [k'alle: g'onde:]
لغت نامه دهخدا
کله گنده. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ گ ُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) در تداول عامه ، آنکه سرش بزرگ و گنده باشد. ( فرهنگ فارسی معین ). آنکه جمجمه بزرگ دارد.( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || به کنایه ، صاحب نفوذ. ( فرهنگ فارسی معین ). آنکه جاه و مقام بلند دارد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). کسی که از جهتی نسبت به دیگران برتری و تفوق دارد. ( فرهنگ عامیانه جمالزاده ). || آنکه ثروت بسیار دارد.متمول. ( یادداشت به خط ...
فرهنگ عمید
شخص مقتدر و بانفوذ.
فرهنگ معین
( ~ . گُ دِ ) (ص مر. )۱ - آن که سرش بزرگ و گنده باشد. ۲ - (عا. ) صاحب نفوذ.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنکه سرش بزرگ و گنده باشد ۲ - صاحب نفوذ : ( ... از کله گنده های شهر حساب میشود ) .
