کلده . [ ک َ دَ ] (اِخ ) کلدة نام شخصی بوده است . (برهان ). از اعلام است . نام شخصی . (ناظم الاطباء).
کلده .[ ک َ دَ ] (از ع ، اِ) زمین سخت و درشت را گویند. (برهان ) (آنندراج ). عربی است . (حاشیه برهان چ معین ).
کلده . [ ک َ دِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان فومن است و 1165 تن سکنه دارد. (از فرهنگ ...
فرهنگ معین
(کَ دَ یا دِ ) (اِ. ) زمین سخت ، زمین بی حاصل .
فرهنگ فارسی
دهی است از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان فومن ( گیلان ) واقع در ۶ کیلومتری شمال فومن جلگه و معتدل و مرطوب دارای ۱۱۶۵ تن سکنه . زمین سخت و درشت را گویند.
دانشنامه عمومی
کَلده یا کلدان (به اکدی: māt Kaldu) نام یکی از بخش های تمدن بابل است که در هزاره اول قبل از میلاد مهمترین حکومت میان رودان را تشکیل می دادند.تمدن بابلپایتخت (یا بزرگترین شهر) کلدانیان بیت یاکین نام داشت و در کرانه سمت چپ فرات، میانِ بصره و ناصریه کنونی قرار داشت. حاکم کلدانیان نیز پادشاه بیت یاکین نامیده می شد. همان طور که بابلی ها پادشاهِ خود را پادشاهِ بابل می نامیدند.کلدانی ها از نژاد اصیل سامی...
