تلفظ بین المللی : /kollˈanɡar/ تلفظ : [koll'angaR]
لغت نامه دهخدا
کلاگر. [ ک َ گ َ ] ( اِ ) قسمی از غذا. || هرچه به غذا مزه دهد مانند ادویه و عسل. || هرچه رنگ را تیره نماید مانند سرکه. ( ناظم الاطباء ) ( از اشتینگاس ).
فرهنگ فارسی
قسمی از غذا. یا هر چه بغذا مزه دهد مانند ادویه و عسل
دانشنامه عمومی
کلاگر با کسره ک و گ در گویش تبری (مازنی) ساخته شده از دو جزء «کلا» به معنای محله و آبادی و آباد و پسوند «گر» به معنای کننده است که در کنار هم معنای آباد کننده را می رسانند. این کلمه در مازندران به طایفه بزرگی اطلاق می شود که از لحاظ جمعیتی از ساری تا شهرستان نور پراکنده اند و خاستگاه اولیه و اصلی شان در منطقه ای از شهرستان جویبار مازندران به نام «کلاگر محله» می باشد. بر اساس نام این طایفه و مناطق ...
