تلفظ بین المللی : /kˈaʃti ʃekˈasteː/ تلفظ : [k'aSti Sek'aste:]
لغت نامه دهخدا
کشتی شکسته. [ ک َ/ ک ِ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) که بر اثر طوفان کشتی او خرد و شکسته شده باشد. آنکه کشتی حامل او شکسته و درهم کوفته است : کاروان زده و کشتی شکسته و مرد زیان رسیده را تفقد نماید. ( مجالس سعدی ص 22 ). دو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل برنیایدتاجر کشتی شکسته و وارث با قلندر نشسته. ( گلستان ).کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیزباشد که باز بینیم دیدار آشنا را.حافظ.کشتی شکستگا...
فرهنگ فارسی
کشتی یا قایق آسیب دیده یا غرق شده
وابسته به کسی که کشتی او آسیب شدید دیده یا غرق شده است
که بر اثر طوفان کشتی او خرد و شکسته شده باشد. آنکه کشتی حامل او شکسته و درهم کوفته است .
کشتی غیرقابل‌‌استفاده‌ای که به هر دلیل ازجمله توفان یا برخورد با مانع سخت به گِل نشسته یا غرق شده یا متروک شده باشد
دانشنامه عمومی
کشتی شکسته نام یک کتاب ادبی است که توسط رابیندرانات تاگور، نویسندهٔ اهل هند نوشته شده است.
{shipwreck , wreck} [حمل ونقل دریایی] کشتی غیرقابل استفاده ای که به هر دلیل ازجمله توفان یا برخورد با مانع سخت به گِل نشسته یا غرق شده یا متروک شده باشد
