تلفظ بین المللی : /kardˈuːseː/ تلفظ : [kaRd'u:se:]
لغت نامه دهخدا
کردوسة. [ ک ُ س َ ] (ع اِ) گله ٔ بزرگ از اسبان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). || عضو. اندام . (ناظم الاطباء). رجوع به کردوس شود. || هر استخوان دوگانه ٔ بند اندام چون دو کتف و دو زانو و جزآن . ج ، کُردوس . (منتهی الارب ). هر استخوان دوگانه که در مفصل بهم متصل شوند. (از اقرب الموارد). هر دو استخوانی که در جای جدایی یعنی بند بیکدیگر رسند. (ازشرح قاموس ). || هر استخوان آ...
فرهنگ عمید
۱. دستۀ بزرگ سوار یا اسب. ۲. (زیست شناسی ) دو استخوان که با یک مفصل به هم متصل شده باشند.
