کرار. [ ک ِ ] (ع اِ) ج ِ کَرّ. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به کر شود.
کرار. [ ک َ ] (ع اِ) مهره ای است که زنان بدان مردان را بند نمایند. تقول للساحرة یا کرار کریة و یا همرة اهمریه ان اقبل فسریه و ان ادبر فضریه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
چوب زیر در؛ آستانۀ در.
۱. از القاب علیبن ابیطالب.
۲. [قدیمی] بازگردنده.
۳. [قدیمی] سختحملهکننده در جنگ؛ بسیارحملهکننده.
(تلفظ: karrār) (عربی) (در قدیم) حمله کننده ؛ (در اعلام) از القاب و صفات حضرت علی (ع) .