تلفظ بین المللی : /kˈɑpˈɑduːkˌije/ تلفظ : [k'Ap'Adu:k,ije]
لغت نامه دهخدا
کاپادوکیه. [ دُ ی ِ ] ( اِخ ) قبادوقیه. قبادوقیا. کاپادس. کاپادوس. کاپادوکیه. کاپادوکیه یونانی شده «کَت پ َ توک َ» پارسی قدیم است و داریوش اول در کتیبه های بیستون و نقش رستم و تخت جمشید این مملکت را چنین نامیده. کاپادوکیه در قسمت شرقی آسیای صغیر واقع و حدود آن چنین بود در شمال دریای سیاه ، در جنوب کوههای توروس کیلکیه. از طرف مشرق رود فرات و از سمت مغرب رود هالیس ( قزل ایرماق کنونی ). بیشتر این ممل...
فرهنگ فارسی
ناحیه ایست در بخش شرقی آسیای صغیر که محدود بود از شمال به بحر اسود از جنوب بکوههای توروس کیلیکیه از مشرق برود فرات و از مغرب برود هالیس ( قزل ایرماق کنونی ) . بیشتر این منطقه نجدی است مسطح و نباتات کم دارد و هوای آن بری است . بخشهای حاصلخیز آن در جنوب شرقی در دامنه کوهها بطرف فرات و در قسمت شمال در سواحل بحر اسود است . این قسمت شمالی را مورخان قدیم [ پنتوس ] می نامیدند . رودهای این ناحیه عبارتند ا...
دانشنامه عمومی
کاپادوکیه یا کَتپَتوکه (فارسی باستان: 𐎣𐎫𐎱𐎬𐎢𐎣 (Katpatuka)) یا هاسپادوجا یا کاپادوسیه در پارسی باستان: Haspaduja، به معنای «جای اسب های زیبا») یونانی: Καππαδοκία) نام سرزمین باستانی پهناوری در آسیای کوچک (ترکیه کنونی) است. نام کاپادوکیه پس از روزگار باستان در زمان چیرگی مسیحیت بر این بخش پایدار ماند و امروزه هم در زمینه گردش گری بدین بخش تاریخی کاپادوکیه گفته می شود. توریستی ترین بخش کاپادوکیه...
