تلفظ بین المللی : /kˌɑhakˈeʃɑn/ تلفظ : [k,Ahak'eSAn]
لغت نامه دهخدا
کاهکشان. [ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ، ق مرکب ) کشاننده کاه. کشنده کاه.در حال کشیدن کاه. || ( اِ مرکب ) مجره. هندوان راه بهشت خوانند و پارسیان راه کاهکشان و آن ازجمله شدن بسیار ستارگان است از قبیل ستارگان ابری واین جمله بتقریب بر دایره بزرگ است که بر دو برج جوزا و قوس همی گذرد هرچند که جایی تنگ شود جایی ستبر. چیزی به شکل جاده در آسمان از ستاره های خرد باهم آمیخته که به شبها گاهی بنظر می آید. گویند که ...
