معانی کلمه : کالوس

ابله، نادان: ملول مردم کالوس بی محل باشد / مکن نگارا، این خوی و طبع را بگذار (ابوالمؤید بلخی: شاعران بی دیوان: ۵۹ ).

(ص . ) نادان ، ابله .

در شاهنامه نام سفیری است که بدربار لهراسب رفته و او همان [ کالیاس ] است که سفیر آتن در دربار اردشیر درازدست بوده .
( صفت ) نادان ابله احمق : [ ملول مردم کالوس بی محل باشد مکن نگارا . این خوی و طبع را بگذار . ] ( ابو الموید بلخی ) توضیح [ اما گمان من این است که کالوس در بیت ابو الموید مرادف ملول و بی نشاط و خوار کار باشد ] . ( دهخدا )