کاراکا. ( اِخ ) از میان کتب طبی هندوان که پاره ای از آنها در دوره تمدن اسلامی به عربی درآمد، مهمتر از همه آثار کاراکا و «سسرد» و «واگبهاتا» هستند که سه رکن اصلی طب هندی بشمار میروند. ترجمه کاراکا به انگلیسی به دست کیسوری موهان گانگولی ( متوفی به سال 1908 ) صورت گرفته و به سال 1890 - 1925 در کلکته چاپ شده. ( تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی ص 27 ).
