کاخ داغوانی. [ خ ِ داغ ْ ] ( اِخ ) ابواحمد الموفق باﷲ این دیه اسکجکت را بمقاطعه داد بمحمدبن طاهر ( 248- 259 هَ. ق. ) امیر خراسان و او باز فروخت بسهل بن احمد داغوانی بخاری و بها گرفت و آنجا گرمابه ای ساخت و کاخی بزرگ بر گوشه ای بزیر لب رود و آن را کاخ داغوانی میخواندند. ( احوال و اشعار رودکی ج 1 ص 106 ).
