کاتارها (Cathars)(در لاتینیِ میانه به معنی «خالص») نام عمومی پیروان فرقه ای مسیحی متأثر از مانویت و معتقد به ثنویت شایعدر اروپای قرون وسطا. کاتارها در حدود قرن ۱۰م در بالکان پاگرفتند و در آن جا به بوگومیلها مشهور بودند. سپس به جنوب غربی اروپا راه یافتند و در آن جا با آلبیگاییان یکی شدند. در نیمۀ قرن ۱۴م دادگاه تفتیش عقاید گروهی از آن ها را نابود کرد و گروهی دیگر از آنان ناچار به فعالیت پنهانی شدند...