معانی کلمه : کابین

مِهر؛ مهریه.
⟨ کابین کردن: (مصدر متعدی) [قدیمی] به عقد ازدواج درآوردن؛ نکاح کردن.

۱. هریک از اتاق‌های کشتی.
۲. اتاقکی در جلو هواپیما برای هدایت هواپیما به‌وسیلۀ خلبان و کمک‌خلبان.
۳. اتاقکی که به‌عنوان رختکن از آن استفاده می‌شود.
۴. اتاقک تلفن عمومی در مخابرات یا معابر.

(اِ.) مهر، صداق ، مهریة عروس .

[ فر. ] (اِ.) 1 - اتاقکی که از مصالح سبک ساخته شده باشد. 2 - هر یک از اتاق های داخلی کشتی ، جایگاه مخصوص خلبان در هواپیما و مانند آن . (فره ).

صداق، مهریه، مهر

۱. صداق، مهریه، مهر
۲. اتاقک