کابنه. [ ب ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) بمعنی چشم باشد چنانکه هر گاه گویند «کابنه بدو دار» مراد آن باشد که چشم ازو برمگردان و از نظر نینداز . ( برهان ) : ای شهنشاهی که مهر چرخ راهست روشن از وجودت کابنه.شمس فخری.و بعضی به یای حطی گفته اند و این شعر نظامی عروضی شاهد آورده اند:قطعه :بنشین و بشنو از من سه بیت هجو خویش تابرجهد ز خشم دو چشمت ز کاینه گویی که مثل خودنشناسم در این جهان اکنون چو می بباید گفتن هرآین...
فرهنگ عمید
چشم، دیده، نظر، چشم خانه.
فرهنگ معین
(بِ نَ ) (اِ. ) چشم ، دیده ، کاینه و کایینه هم گفته اند.
