تلفظ بین المللی : /tʃˈɑhɑrʃˌanabhˌasuːrˌi/ تلفظ : [tS'AhARS,anabh,asu:R,i]
لغت نامه دهخدا
چهارشنبه سوری.[ چ َ / چ ِ شَم ْ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) جشنی که در غروب سه شنبه آخر سال شمسی برپا دارند و آتش افروزند و بر آن به جهیدن گذرند برای رسیدن به سعادت و سلامت درسال نو. کُلَه چهارشنبه. رجوع به چارشنبه سوری شود.
فرهنگ عمید
جشن ایرانی که در شب پیش از آخرین چهارشنبۀ سال برگزار می شود و از جمله آیین های آن افروختن آتش و پریدن از روی آن است.
فرهنگ معین
( ~. شَ بِ ) (اِمر. ) غروب آخرین سه شنبه سال که در آن شب معمولاً هفت بوته آتش درست می کنند و به ترتیب از روی آن می پرند و می گویند: سرخی تو از من زردی من از تو.
دانشنامه آزاد فارسی
جشن (سور، به معنی مهمانی، جشن، سرخ) جشن معروف ایرانیان در شبِ آخرین چهارشنبۀ هر سالِ خورشیدی. این جشن را از غروب روز سه شنبه تا نیمه های شب، با افروختن آتش و جهیدن از روی آن، مهمانی و شب نشینی و خوردنِ نوشیدنی ها و تنقلات برگزار می کنند (← نوروز). زمان دقیق پیدایی آن دانسته نیست. از گفتۀ نَرشَخی در تاریخ بخارا چنین برمی آید که این جشن در روزگار سامانیان، در یکی از روزهای آخر هر سال، با نام «شب سور...
فرهنگ فارسی
( اسم ) آخرین چهارشنب. هر سال شمسی . در عصراین روز بوته های خار را مشتعل کنند و از روی آن پرند و گویند: سرخی تو از من. زردی من از تو. و این عمل را بشگون گیرند.
دانشنامه عمومی
چهارشنبه سوری یکی از جشن های ایرانی است که در غروبِ سه شنبه، شبِ پیش از آخرین چهارشنبهٔ ماه اسفند برگزار می شود و برافروختن و پریدن از روی آتش مشخصهٔ اصلی آن است. این جشن اولین جشن از مجموعهٔ جشن ها و مناسبت های نوروزی است که با برافروختن آتش و برخی رفتارهای نمادین دیگر، به صورت جمعی در فضای باز درون و بیرون از خانه برگزار می شود.جشن های ایرانیجشن های ایران باستانبرخی پژوهشگران واژهٔ «سور» در ترکی...
نقل قول
چهارشنبه سوری یکی از جشن های ایرانی است که در شب آخرین چهارشنبهٔ هر سال (سه شنبه شب) برگزار می شود.• «حجم موادمنفجره و محترقه و منهدمه ای که در شب چهارشنبه سوری جابه جا می شود طوری است که اگر یکی پاش لیز بخورد و همه با هم منفجر شود، جهان طوری می رود هوا که انفجار اتمی هیروشیما جلوش شبیه کبریت بازی است.»طنزنوشتهٔ -> پوریا عالمی• «دشمنان می خواهند با پر اهمیت جلوه دادن نمادهای ملی نسبت به جلوه های د...
