تلفظ بین المللی : /tʃˈɑhɑrˈɑiːn/ تلفظ : [tS'AhAR'Ai:n]
لغت نامه دهخدا
چهارآئین . [ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) به معنی خیمه ٔ چهارگوشه است که شروانی و راوتی باشد. (برهان ) (از آنندراج ). نوعی خیمه ٔ چهارگوشه . شروانی . (از ناظم الاطباء). (فرهنگ فارسی معین ). || (اِخ ) کنایه از خلفای اربعه است . (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). || چهار مذهب را گویند. (برهان ) (از آنندراج ). چهار مذهب معروف اهل سنت : حنفی ، شافعی ، مالکی و حنبلی . (از ناظم الاطباء)....
فرهنگ عمید
۱. چهار‌مذهب؛ چهار‌مذهب اهل سنت شامل حنفی، مالکی، شافعی، و حنبلی. ۲. خیمۀ بزرگ چهارگوشه.
فرهنگ معین
(چَ) (اِمر.) چهار مذهب معروف اهل سنت : حنفی ، شافعی ، مالکی ، حنبلی .
