تلفظ بین المللی : /tʃˈeʃmeː ˈɑb/ تلفظ : [tS'eSme: 'Ab]
لغت نامه دهخدا
چشمه ٔ آب . [ چ َ / چ ِ م َ/ م ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) چشمه ؛ جایی که آب بطور طبیعی از زمین یا کوه جوشد و جاری شود. آبی که از چشمه خیزد. فَوّارَه . (منتهی الارب ) : ز پرِّ پشه تا پی ژنده پیل همه چشمه ٔ آب و دریای نیل . فردوسی .اگر چشمه ٔ آب یابی چو زهراز آن آب مرغ و ددان راست بهر. فردوسی .شوددر جهان چشمه ٔ آب ، خشک ندارد به نافه درون ، بوی مشک . فردوسی .آتش تیز تاب خشم بودچشمه ٔ آب نور چش...
