معانی کلمه : چراغک

تلفظ بین المللی : /tʃerˈɑq1ak/ تلفظ :‌ [tSeR'Aq1ak]

لغت نامه دهخدا

چراغک. [ چ َ / چ ِ غ َ ] ( اِ مصغر ) چراغ باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). مصغر چراغ ، یعنی چراغ کوچک. ( ناظم الاطباء ). چراغ خرد. || کرم شب تاب را نیز گویند، و عرب آنرا«ولدالزنا» خوانند،گویند چون ستاره سهیل طالع شود او بمیرد. ( برهان ) ( آنندراج ). کرم شب تاب. ( ناظم الاطباء ). چراغله. کرمکی که بشب مانند چراغ تابان باشد. شب تاب. شب چراغ. شب چراغک. کرم شب چراغ. رجوع به چراغله و کرم شب تاب شود....

فرهنگ عمید

۱. چراغ کوچک.
۲. (زیست‌شناسی) [قدیمی، مجاز] =کرم ⟨ کرم شب‌تاب

۱. چراغ کوچک.
۲. (زیست شناسی ) [قدیمی، مجاز] =کرم * کرم شب تاب

فرهنگ معین

(چِ غَ ) (اِمصغ . ) کرم شب تاب .

فرهنگ فارسی

اجاق کوچک شمع‌دار که برای گرم نگه‌داشتن غذا به کار رود

چراغ کوچک، کرم شب تاب، شبچراغک وچراغله هم گویند
( اسم ) ۱- مصغر چراغ ۲.- کرم شب تاب شبچراغک چراغینه .

معانی کلمه : چراغک

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات