تلفظ بین المللی : /tʃˈerɑq1 sˈobh/ تلفظ : [tS'eRAq1 s'obh]
لغت نامه دهخدا
چراغ صبح. [ چ َ / چ ِ غ ِ ص ُ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه است از آفتاب است. ( دیوان حافظ چ قزوینی حاشیه ص قکح ). چراغ سحری و چراغ صبحدم. ( آنندراج ) ( فرهنگ نظام ). مجازاً آفتاب. ( فرهنگ نظام ). چراغ سحر و چراغ سحرگهان : چه پرتو است که نور چراغ صبح دهدچه شعله است که در شمع آسمان گیرد.حافظ ( دیوان چ قزوینی ص قکح ). || چراغ بسیار سریعالزوال و ناپایدار. ( آنندراج ).چراغی که هنگام صبح پس از روشن...
فرهنگ فارسی
کنایه از آفتاب است . هم معنی شمع آسمان . چراغ سحری و چراغ صبحدم . مجازا آفتاب . چراغ سحر و چراغ سحر گهان .
