معانی کلمه : چاکری

چاکری . [ ک َ ] (اِخ ) از امرای دولت سلطان بایزیدبن محمدخان که او را دیوانی است بترکی .

چاکری . [ ک َ ] (اِخ ) نام رودخانه ای در ولایت «لر کوچک » که از راه «دزپول » به «حویزه » میرود. (تاریخ گزیده چ لندن ص 557).