معانی کلمه : چاوله

نوعی گُل سرخ و پُربرگ: همی بوستان سازی از دشت او / چمنهاش پرلاله و چاوله (عنصری: ۳۴۶ ).

( ~. ) (ص . ) کج ، معوج .
(لِ ) (اِ. ) گل صدبرگ که به غایت رنگین است .

گل پربرگ ورنگین، گل سرخ صدبرگ، کج، معوج، کجواج، ناهموار، چوله هم میگویند
( صفت ) کج معوج .