تلفظ بین المللی : /tʃˈɑh zanˈaxdɑn/ تلفظ : [tS'Ah zan'axdAn]
لغت نامه دهخدا
چاه زنخدان. [ هَِ زَ ن َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) چاه ذقن و چاه زنخ و چاه غبغب. ( آنندراج ). چاه زنخ. گودی چانه. ( ناظم الاطباء ). چاه ذقن و چاه زنخ. ( فرهنگ نظام ). گو زنخ. گوی که در زنخ بعضی خوبان باشد. فرورفتگی کوچکی که در زنخ بعضی خوبرویان است : ای دل گر از آن چاه زنخدان بدرآیی هر جا که روی زود پشیمان بدرآیی.حافظ.ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شماآبروی خوبی از چاه زنخدان شما.حافظ.یوسف من زیر ...
فرهنگ فارسی
چاه ذقن و چاه زنخ و چاه غبغب . چاه زنخ . گودی چانه . چاه ذقن و چاه زنخ .
