تلفظ بین المللی : /tʃˈɑr dˈivɑr/ تلفظ : [tS'AR d'ivAR]
لغت نامه دهخدا
چاردیوار. [ دی ] ( اِمرکب ) خانه ای که از هر چهار طرف دیوار داشته باشد. ( آنندراج ). مخفف چهار دیوار. دیوارهای چهارگانه اطاق یا جایگاهی که سقف بر آنها نهاده شود : بود چار دیوار آن خانه سست که بنیادش اول نباشد درست.نظامی.بگفت از پس چار دیوار خویش همه عمر ننهاده ام پای پیش.نظامی.شه آسایش و خواب را کار بست دو لختی در چاردیوار بست.نظامی.چو در چاربالش ندیدم درنگ نشستم در این چار دیوار تنگ.نظامی.پیش قدر...
