معانی کلمه : پیکر تراش
لغت نامه دهخدا
پیکرتراش. [ پ َ / پ ِ ک َ ت َ ] ( نف مرکب ) بت تراش. بتگر: فیدیاس پیکرتراشی بی نظیر بود.
فرهنگ عمید
تراشندۀ پیکر، مجسمه ساز.
فرهنگ معین
( ~. تَ ) (ص فا. ) مجسمه ساز.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه پیکر تراشد مجسمه ساز.
مترادف و متضاد
sculptor (اسم)
حجار، مجسمه ساز، پیکر تراش، تندیس گر
sculptress (اسم)
حجار، مجسمه ساز، پیکر تراش، تندیس گر
