تلفظ بین المللی : /pejkˈɑnɡar/ تلفظ : [pejk'AngaR]
لغت نامه دهخدا
پیکانگر. [ پ َ/ پ ِ گ َ ] (ص مرکب ) نصال . (دهار). آنکه پیکانها بسازد، از عالم تیرگر و کمان گر. (آنندراج ) : اینقدر پیکان که در یک زخم ماست در دکان هیچ پیکانگر نبود. کلیم .به پیکانگرش مایه داده سپهرز فولاد هم جوهر تیغ مهر.طغرا....
