معانی کلمه : پیشانی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
(اِ. ) ۱ - جبین ، جلوی سر بین ابرو و موی سر. ۲ - بخت ، اقبال .
دانشنامه آزاد فارسی
پیشانی (entablature)
در معماری کلاسیک، بخش بالایی ستون که خود از سه بخش فَرَسب، اِفریز و گلویی تشکیل می شود.
در معماری کلاسیک، بخش بالایی ستون که خود از سه بخش فَرَسب، اِفریز و گلویی تشکیل می شود.
wikijoo: پیشانی
فرهنگ فارسی
در نما، سطح میان کف پنجره و نعلدرگاه (lintel) پنجرۀ طبقۀ پایین آن
دانشنامه عمومی
نقل قول
گویش اصفهانی
تکیه ای: pišuni
طاری: pušuni
طامه ای: pišuni
طرقی: püšdüm
کشه ای: pišini
نطنزی: pišini
مترادف و متضاد
جبین، رمه، ناصیه
اقبال، بخت، طالع
۱. جبین، رمه، ناصیه
۲. اقبال، بخت، طالع
دانشنامه اسلامی
واژه نامه بختیاریکا
( پیشانی ( انحنای مجاور شقیقه ) ) تَوو تیگ؛ درز تیگ
تیگ
تیگ
فرهنگستان زبان و ادب
{spandrel} [معماری و شهرسازی] در نما، سطح میان کف پنجره و نعل درگاه (lintel ) پنجرۀ طبقۀ پایین آن
