تلفظ بین المللی : /pirˈaːli tˈɑz/ تلفظ : [piR'a:li t'Az]
لغت نامه دهخدا
پیرعلی تاز. [ ع َ ] (اِخ ) وزیر معتمد خلیل سلطان فرزند میرانشاه بن امیرتیمور و کشنده ٔ وی . بگفته ٔ ابن عربشاه در عجائب المقدور وی پس از مرگ تیمور بر امیرزاده پیرمحمد نیز قیام و دعوی استقلال کرده است . میرزا شاهرخ پس از استقرار بر تخت سلطنت بدفع پیرعلی تاز همت برگماشت و هنگام گریز متعاقب حمله ٔ ببلخ پیرعلی بدست یاران خود مقتول گشت . (حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 503 و صص 564 - 566) (تاریخ عصر حافظ ج 1 ...
