معانی کلمه : پیدایش

تلفظ بین المللی : /pejdˈɑjeʃ/ تلفظ :‌ [pejd'AjeS]

لغت نامه دهخدا

پیدایش. [پ َ / پ ِ ی ِ ] ( اِمص ) اسم از پیدا شدن. و از آن مشتقی نیست. اسم مصدر از پیدا شدن. عمل پیدا شدن. ظهور. تکون. تکوین. || سِفْر پیدایش ؛ سِفْر تکوین. ( تورات ) «یعنی کتاب موجود شدن و یا خلقت ممکنات. نخستین کتابی است از کتب عهد عتیق و اسم عبری این کتاب بر شیث است یعنی در ابتدا و همان است اول لفظی که آن کتاب بدان شروع میشود...». ( قاموس کتاب مقدس ).

فرهنگ عمید

۱. آشکار شدن، پدیدار گشتن، پیدایی.
۲. خلقت، هستی، وجود.

فرهنگ معین

(پَ یِ ) (اِمص . ) ۱ - ظهور، پدیدار گشتن . ۲ - خلقت ، آفرینش .

فرهنگ فارسی

پیداشدن ساخته شده، پدیدارشدن، پیدایی، خلقت
( اسم ) ۱ - ظهور تکون پیدایی . ۲- ایجاد بوجود آمدن : او را ( طرغلودیس را ) در ریزانیدن سنگ مثانه و باز داشتن از پیدایش سنگ خاصیتی شگفت است . یا سفر پیدایش . سفر تکوین ( از تورات ). توضیح در قدیم پیدایی بعنوان حاصل مصدر استعمال میشد و پیدایش یکی از موارد استثنایی است که اسم مصدر شینی از غیر فعل مشتق شده .

مترادف و متضاد

احداث، ایجاد، بروز، پیدایی، تکون، تکوین، طلوع، ظهور، وقوع

appearance (اسم)ظهور، سیما، نمایش، ظاهر، پیدایش، ظواهر، نمود، منظر، فرمemersion (اسم)ظهور، پیدایش، خروج، ظهور ثانیgenesis (اسم)ریشه، پیدایش، سنخیت، منشاء، تولید، تکوین، سفر پیدایش، طرز تشکیل، پسوند به معنی ایجاد کنندهbirth (اسم)اغاز، پیدایش، زایش، تولد، میلادinfrastructure (اسم)پیدایش، شالوده، سازمان، زیر سازی، زیر بناnativity (اسم)پی...