معانی کلمه : پک

(پَ) (اِ.) وزغ ، قورباغه .

(پِ) (اِ.) بند انگشت دست یا پا.

( ~.) (اِ.) 1 - گنده و درشت . 2 - جامة سخت و درشت .

( ~.) (ص .) 1 - بی هنر. 2 - خودپسند. 3 - پله ، پله های نردبان .

(پُ) (اِ.) (عا.) 1 - یک بار کشیدن سیگار و چپق . 2 - برجستن و فروجستن .

فرد،در برابر زوج

فک بی دندان و دندان کشیده

۱پتک ۲پک زدن به قلیان یا سیگار

بوی تخم مرغ فاسد یا بوی ماهی گندیده

۱انسانی که رنگ و رویش از تس یا ضعف پریده باشد