پوپک. [ پوپ َ ] ( اِ ) مرغی است خوش خطوخال که کاکلی بر سر دارد. هُد هُد. ودر مفردات طب آمده است در دویم گرم و خشک ، و مهراپخته آن با شبت جهت درد گرده و مثانه مجرب و زهره اوبرای بیاض چشم نافع است. بوبو. هدهد. ( منتهی الارب ).پوبش. ( زمخشری ) ( لغت نامه اسدی ). ابوالرّبیع. پُوپه َ. مرغ سلیمان. شانه سر. شانه سرَک. پُوپو. بودبود. و این نامها بیشتر حکایت صوت این مرغ است : پوپک دیدم بحوالی سرخس بانگک بر...
فرهنگ عمید
= هدهد: پوپک دیدم به حوالی سرخس / بانگک بر برده به ابر اندرا (رودکی: ۴۹۱ ).
فرهنگ معین
(پَ )(اِ. ) ۱ - هدهد، شانه سر. ۲ - دوشیزه .
فرهنگ فارسی
پوپ، پوپو، بوبک، بوبو، شانه به سر، هدهد ( اسم ) ۱- هدهد شانه سر.۲- دختر بکر دوشیزه .
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: pupak) (در قدیم) هدهد ، پوپوک.
اسم: پوپک (دختر) (فارسی) (تلفظ: pupak) (فارسی: پوپک) (انگلیسی: pupak) معنی: هدهد، شانه سر، دوشیزه، پوپوک، پرنده ای که تاجی از پر بر سر دارد
