تلفظ بین المللی : /pˈandʒ nˈuːʃ/ تلفظ : [p'andZ n'u:S]
لغت نامه دهخدا
پنج نوش. [ پ َ ] ( اِ مرکب ) معجونی باشد مرکب از پنج چیز که بجهت تقویت دل خورند، و معرب آن فنجنوش است. ( برهان قاطع ). نوعی است از ترکیب که مرکب باشد از سیماب و مس و آهن و این را هندیان پنج امرت گویند یعنی پنج آب حیات و اطباء فرس فقط ریم آهن را گویند معرب آن فنجنوش است. ( از شرح خاقانی ، غیاث اللغات ). معرب آن فنجنوش بود و اکنون به معجون فنجوش اشتهار دارد. ( فرهنگ جهانگیری ). معجونی است مرکب از پن...
فرهنگ عمید
معجونی که پزشکان قدیم از پنج داروی مقوی می ساخته اند، فنجنوش: در چارسوی فقر درآ تا ز راه ذوق / دل را ز پنج نوش سلامت کنی دوا (خاقانی: ۴ ).
فرهنگ معین
( ~. ) (اِمر. ) معجونی که در قدیم پزشکان از پنج داروی مقوی می ساختند.
