پل و ویرژینی. [ پ ُ ل ُ ] ( اِخ ) نام داستانی تألیف برناردن دو سن پیر ( 1787 م. ) راجع به دو کودک که در آب و هوای خوش «ایل دوفرانس » پرورش یافته و زندگانی کرده اند این داستان بدیع و مؤثر که پر از احساسات طبیعت دوستی است شهرت وحسن قبول بسیار یافت. رجوع به سلامان و ابسال شود.
