پشت گرمی. [ پ ُ گ َ ] ( حامص مرکب ) اعتماد. مظاهرت. قوی پشتی. استظهار. اطمینان : کرا پشت گرمی ز یزدان بودهمیشه دل و بخت خندان بود.فردوسی.هم ایدر مرا پشت گرمی بدوست که هم پهلوان است و هم شاه دوست.فردوسی.مرا پشت گرمی بد از خواسته بفرزند بودم دل آراسته.فردوسی. || مددکاری و تقویت. ( غیاث اللغات ). امداد. یاری کردن : خورشید جودت ار نکند پشت گرمئی سرما کند شمار من از کشتگان برف.کمال اصفهانی ( از فرهنگ ض...
فرهنگ عمید
۱. تکیه داشتن به کسی یا چیزی، استظهار. ۲. اعتماد، اطمینان: گرَم پشت گرمی ز یزدان بُوَد / همیشه لب بخت خندان بود (فردوسی: ۴/۲۰۷ ).
فرهنگ معین
( ~. گَ ) (حامص . ) ۱ - به کسی متکی بودن ، اعتماد. ۲ - مددکاری .