معانی کلمه : پشت ریش

تلفظ بین المللی : /pˈoʃt rˈiʃ/ تلفظ :‌ [p'oSt R'iS]

لغت نامه دهخدا

پشت ریش. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) مجروح به ظهر( در ستور ). دَبر. ( تاج المصادر بیهقی ) : بر آن صفت که خر پشت ریش را برریش تفو زنند بتو باد صد هزار تفو.سوزنی.مگر کین فرومایه زشت کیش بکارش نیاید خر پشت ریش.( بوستان ).ادبار؛ پشت ریش کردن ستور را پالان. مُوَقَع؛ پشت ریش شده. جَمَل ٌ مُسَدَّم ؛ شتر پشت ریش که پالان ننهند بر وی تا به شود. تمسیح ، مسح ؛ پشت ریش کردن. مدابره ؛ پشت ریش گردیدن ستور کسی. مسخ ؛ پشت...

فرهنگ عمید

آن که پشتش زخم دار است، پشت زخم.

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه پشتش مجروح است پشت زخم .

معانی کلمه : پشت ریش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات