تلفظ بین المللی : /porvakˈaluːs/ تلفظ : [poRvak'alu:s]
لغت نامه دهخدا
پروکلوس . [ پْرُک ْ / پ ِ رُک ْ ] (اِخ ) قدیس یونانی است . از پیشوایان دینی متوفی به سال 446 م . دوست قدیس ژان کریزستم او در 434 بطریرک قسطنطنیه شد. در باب آراء تئودور دو موپسوئست ازو سؤال کردند و او مذهب وی را باطل شمرد. و تألیفاتی بنام او وجود دارد که اغلب آنها مجعول است ....
دانشنامه آزاد فارسی
پِروکْلوس (ح ۴۱۰ـ۴۸۵ م)(proclus)(در متون اسلامی: اَبْرُقْلُس) آخرین فیلسوف مهم یونان باستان، متنفذّترین نمایندۀ مکتب آتنیِ نوافلاطونی. در قسطنطنیه متولد شد، در اسکندریه نزد اولومپیودوروس، درس خواند. سپس در آتن به آکادمی پیوست و سرانجام مدیر آن جا شد. از ویژگی های این مکتب، که تحت تأثیر ایامبلی خوس قرار داشت، نظرورزی پیچیدۀ متافیزیکی و گرایش به بی دینی و جادو بود. پروکلوس شکل منظمی به این سنت بخشید...
