معانی کلمه : پرستنده
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. پرستش کننده، عبادت کننده، بندگی کننده.
۲. [قدیمی] بنده، غلام.
۳. [قدیمی] خدمتکار.
۴. [قدیمی] دوست دارنده.
۲. [قدیمی] بنده، غلام.
۳. [قدیمی] خدمتکار.
۴. [قدیمی] دوست دارنده.
فرهنگ معین
(پَ رَ تَ دِ ) (ص فا. ) ۱ - نوکر، خدمتکار. ۲ - زن خدمتکار. ۳ - عبادت کننده . ۴ - ستاینده .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- نوکر خدمتکار پرستار بنده برده چاکر غلام خادم . ۲- زن خدمتکار کنیز کنیزک پرستار خادمه داه . ۳- ستایشگر عبادت کننده عابد زاهد پرستار.۴- دوستدار ستاینده. یا پرستند. باده . ساقی باده دهنده میگسار. یا پرستند. خیال . ۱- شاعر . ۲- نویسنده منشی .
