پَدیدارگرایی (phenomenalism)(یا: نمودگرایی؛ اصالت نمود) نظریه ای دربارۀ شناخت، مبنی بر این فرض که فقط پدیدارهای محسوس متعلقات بی واسطۀ شناختند. سابقۀ این نظریه به سوفسطائیانی نظیر پروتاگوراس و شکاکان عهد باستان برمی گردد و در عصر جدید نیز طرفدارانی داشته است. از نظر جان استوارت میل اوبژه ها امکانات دایمی حس اند. پدیدار گرایی جهان را مجموعه ای از تصورات یا محسوسات می داند و ما نمی توانیم بدانیم چه ...