تلفظ بین المللی : /pˈɑjsatˌan/ تلفظ : [p'Ajsat,an]
لغت نامه دهخدا
پایستن. [ ی ِ ت َ ] ( مص ) پایدار ماندن. پائیدن. باقی ماندن. جاویدان بودن. دائم بودن : ورنه بایدت بزادن نگرایم من همچنین باشم و نازاده بپایم من.منوچهری.جهانا چه در خورد و بایسته ای اگر چند با کس نپایسته ای.ناصرخسرو.چون عزّ من و ذل تو نپایست هم ذل من و عزّ تو نپاید.مسعودسعد. || انتظار بردن : بگاه معصیت بر اسپ ناشایست و نابایست و مرکس را نپایستی.ناصرخسرو ( دیوان چ محقق - مینوی ص 373 ).|| درنگ کردن :...
فرهنگ عمید
۱. پایدار ماندن، جاویدان بودن، پاییدن: جهانا چه درخورد و بایسته ای / وگر چند با کس نپایسته ای (ناصرخسرو: ۲۵۳ ). ۲. درنگ کردن.
فرهنگ معین
(یِ تَ ) (مص ل . ) ۱ - پایدار ماندن . ۲ - صبر و تأمل کردن .
فرهنگ فارسی
پاییدن، پایدارماندن، جاویدان بودن، درنگ ( مصدر ) ۱- پایدار ماندن جاویدان بودن . پاییدن دایم بودن باقی ماندن . ۲- پیوسته بودن . ۳- صبر و تامل کردن . ۴- انتظار بردن .
مترادف و متضاد
last(فعل)
دوام داشتن، طول کشیدن، دوام کردن، به درازا کشیدن، پایستن
