پاچنگ. [ چ َ] ( اِ مرکب ) دریچه خرد. پاجنگ. پاژنگ : مال فرازآری و بکار نداری تا ببرند از در و دریچه و پاچنگ.
ابوعاصم.
|| پای افزار. کفش. پوزار. پاهنگ.
فرهنگ عمید
۱. دریچه. ۲. روزن. ۳. سوراخ دیوار: مال فراز آری و نگاه نداری / تا ببَرند از در و دریچه و پاچنگ (ابوعاصم: شاعران بی دیوان: ۲۶۳ ).
فرهنگ معین
(چَ ) (اِمر. ) پای افزار، کفش .
فرهنگ فارسی
دریچه، روزن، سوراخ دیوار، پاژنگ پاژنگه هم گویند ( اسم ) دریچ. کوچک پاجنگ پاژنگ .
دانشنامه عمومی
پاچنگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. این روستا در دهستان دشمن زیاری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۲۹خانوار) بوده است.
