معانی کلمه : پاوان
لغت نامه دهخدا
پاوان . (اِ مرکب ، ص مرکب ) (پارسی باستانی ) نگهبان . حافظ.
پاوان . (اِ) رقصی قدیم به اسپانیا که حرکات آن کند و شمرده بود. || نام آهنگ این رقص .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
رقصی قدیم به اسپانیا که حرکات آن کند و شمرده بود یا نام آهنگ این رقص
دانشنامه عمومی
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: pāvān) (در پارسی باستان) حافظ و نگهبان.
اسم: پاوان (پسر) (فارسی) (تلفظ: pavan) (فارسی: پاوان) (انگلیسی: pavan)
معنی: نگهبان، حافظ
معنی: نگهبان، حافظ
