پافلاگونیا (Papkmtor_omniagonia)(یا: پافلاگونیه) ناحیه ای قدیمی در شمال آسیای صغیر، بر کرانۀ دریای سیاه، در محل طرابوزان و سیواس، واقع در ترکیۀ کنونی. پافلاگونیا بخشی از پونتوس باستانی بود و به سبب الوار، اسب و استرهایش معروف بود. یونانیان در کرانه های آن مهاجرنشین هایی تأسیس کرده بودند. هخامنشیان و سپس مقدونیان بر آن جا مسلط شدند. مهرداد دوم پونتی کاپادوکیه و پافلاگونیا را تصرف کرد، اما با شکست م...