وی . [ وُ ] (صوت ) کلمه ای است که در محل تعجب و حیرت گویند. (برهان ). ووی . ظاهراً صورتی از وای باشد.
ضمیر مفرد غایب؛ او؛ اوی.
برای بیان ناراحتی و رنج به کار میرود.
۱. مقدار؛ اندازه.
۲. افزایش چیزی به چند برابر: ده وی (= ده برابر).
〈 وی کردن: (مصدر لازم) [قدیمی] افزایش پیدا کردن.
(وَ) (اِ.) مقدار، اندازه .
(وَ یا وِ) ضمیر منفصل سوم شخص مفرد: اوی ، او.
بیزاری – کلمه ای که به هنگام اظهار نفرت از چیزی بر زبان آورده ...